มกราคม 29, 2010 โดย nateesridokmai
“แม้ฉันจะดูเศร้าในบางที คงมีบ้างที่เธอได้ซึมซับ พลังของสีสันในตัวฉัน…ในแต่ละนาที คงทำให้เธอรู้สึกอะไรบางอย่าง? ถึงแม้เธอจะมองผ่านไป แต่ฉันก็ยังมองเธอด้วยดวงตาหลากสีที่กว้างใหญ่ ในที่ซึ่ง…ไร้ขอบเขต แต่เธอต่างหากที่หมุนไป แต่รู้มั้ยเธอหมุนกลับมาที่เดิม และบางที คนที่ดูแสนเศร้าอาจเป็นเธอ”
ปล. เขียนให้เธอเพราะเธอที่เรานึกถึงในที่นี้คือเธอ
กรกฏ
…………………………………………………..
In Minute (Song)
ฉันมองเธอจากดวงตาหลากสีที่กว้างใหญ่
แม้บางทีเธอมองผ่านไปในที่แห่งใด
แต่เธอก็คงซึมซับพลังแห่งสีสันในตัวฉันไว้
ในแต่ละนาที ในที่ๆฉันมองเธอ
ฉันมองเธอผ่านแววตาหลากสีที่สดใส
แม้งบางทีเธอจากฉันไปไกลสุดแสนไกล
แต่เธอก็หมุนกลับมาที่เดิมเสมอไป
ในแต่ละนาที ในที่ๆฉันมองเธอ
อาจมีคนที่เสียใจ และอาจเป็นฉันคนหนึ่งได้
และความจริงที่เสียใจคงเป็นเธอที่จากไป
ในแต่ละนาที ในที่ๆฉันมองเธอ
…………………………………………………..
Girl : เธอเข้าใจ ทุกอย่างสำหรับเราก็โอเค
u r my imagination…
บางสิ่งที่เรารู้ว่าเรามีอยู่ ก็ไม่จำเป็นต้องไขว่คว้าให้ได้มา
เราพอใจในที่ที่เราได้เก็บไว้ เราเชื่อว่าเราเก็บไว้อย่างดี
และไม่มีทางที่ใครจะหาเจอ นอกจากเราเท่านั้น
เราอยากจะบอกว่า ขอบคุณ
Boy : เราอยากจะบอกว่า ขอบคุณเธอเช่นกัน
บันทึกโพสใน Lyric, เรื่องสั้น | 3 Comments »
มกราคม 28, 2010 โดย nateesridokmai
” รู้ สึ ก เ ห ลื อ เ กิ น ว่ า เ ป็ น เ ช่ น นั้ น “
บันทึกโพสใน Poem | Leave a Comment »
มกราคม 26, 2010 โดย nateesridokmai
ฉันอยู่บนโลกเพียงลำพัง
ที่ไม่เคยรู้ว่าเธออยู่ตรงไหน
ฉันอยากร้องเพลงให้เธอฟัง
เพาะเธอเท่านั้นที่จะฟังฉันจริงๆ
ฉันอาจมีโอกาสเพียงครั้งเดียว
ซึ่งไม่แน่ใจว่าฉันสูญเสียมันไปรึยัง
ก็เพราะเธอเท่านั้นที่จะตอบฉันได้
ฉันจึงออกเดินทางต่อไปในเส้นทางของฉัน
เพราะเธอไม่ใช่ความฝัน
แต่เป็นความหวังสำหรับฉัน
บันทึกโพสใน Poem | Leave a Comment »
มกราคม 25, 2010 โดย nateesridokmai
เรื่องที่แสนธรรมดาๆ มักจะพาความเจ็บปวดมาให้เราเสมอ
ใบไม้ที่ร่วงหล่นเพียงหนึ่งใบ อาจไปกระทบหัวใจของใครที่อ่อนไหว
หรือฝนที่โปรยปรายบนฟากฟ้า ก็อาจนำพาความเศร้ามาสู่เราได้
ความเปลี่ยนแปลงเป็นเรื่องธรรมชาติ ที่ไม่อาจคาดเดา
หากแต่เราสามารถยอมรับมันได้
เราก็อยู่กับมันได้
บันทึกโพสใน Poem | Leave a Comment »
มกราคม 21, 2010 โดย nateesridokmai
ที่ริมระเบียงแห่งนี้
ฉันไม่ได้ต้องการกล่าวคำอันใด
ฉันไม่ได้พ่ายแพ้และมีชัยต่อสิ่งใด
ฉันเพียงแค่ต้องการพักผ่อนเท่านั้น
ฉันรักอากาศเทามัวของวันนี้
ตรงที่ๆ ฉันมอง
นกที่บินอยู่บนนั้นคงจะรู้สึกเช่นกัน
พวกมันจึงออกโบยบินสำราญใจ
เบื้องหน้าฉันคือบึงใหญ่
มีสายฝนพรำเบาๆ ไม่ทำให้ฉันถึงกับหนาว
เท่ากับน้ำตาของฉันเมื่อวันก่อน
ฉันมีความสุขเสียจริงตอนนี้
และฉันจะนั่งอยู่ที่นี่
จนกว่าวันพรุ่งนี้ จะพรากมันไปจากฉัน
ความเศร้าที่สวยงาม
บันทึกโพสใน Poem | 1 ความคิดเห็น »
มกราคม 21, 2010 โดย nateesridokmai
“ไม่มีสิ่งใดจะทำร้ายเธอ เท่ากับความรู้สึกของเธอเอง”
บันทึกโพสใน Poem | 1 ความคิดเห็น »
มกราคม 21, 2010 โดย nateesridokmai
“ถ้าฉันพูด ได้ไม่ดังพอ ฉันจะขออยู่เงียบๆ”
บันทึกโพสใน Poem | Leave a Comment »
มกราคม 17, 2010 โดย nateesridokmai
ฉันมองเห็นดวงอาทิตย์
แต่มองได้ไม่นาน
ก็ละสายตาไปทางอื่น
นกน้อยบินผ่านมา
มันคงกำลังมองดูฉันอยู่
ฉันส่งยิ้มให้
มันร้องเพลงตอบรับ
และบินลับหายไป
นั่นดอกไม้ ฉันจะเก็บมันไปให้เธอ
แต่มันอาจจะเจ็บปวด
และเหี่ยวเฉาได้
ฉันจึงแค่มองชื่นชมในใจ
นั่นทะเลสาบช่างกว้างใหญ่
งดงามระยิบระยับ
ดาวนับล้านมารวมตัวกันหรืออย่างไร
ฉันไม่อาจแน่ใจ
จึงปล่อยมันไป
นั่นกวางน้อย
เขาของมันช่างสวยงาม
ฉันอยากจะมีร่างกายที่สวยงามแบบนั้นบ้าง
แต่สุดท้ายก็ต้องตาย
ฉันจึงไม่คิดถึงมันอีก
แต่เดี๋ยวก่อน…
นี่ฉันกำลังมองหาสิ่งใดรือ?
บันทึกโพสใน Poem | Leave a Comment »
มกราคม 16, 2010 โดย nateesridokmai
ถึงเพื่อนของฉัน
เราได้สร้างสรรค์สิ่งที่ยิ่งใหญ่ร่วมกัน
นั่นคือบทเพลงอันบริสุทธิ์
เราได้สร้างเรื่องราวชีวิตร่วมกัน
นั่นคือความทรงจำสนุกสนาน
วันวาน เราได้เติบโตมาด้วยกัน
กับความฝันอันสวยงาม
และเมื่อเธอต้องจากไป
เพื่อทำในสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า
นั่นคือ “ความรัก”
ฉันรู้ว่าเธอจะทำมันได้ดี
เพื่อนเอ๋ย
เรายังคงอยู่ภายไต้ดวงอาทิตย์เดียวกัน
แค่ห่างไกล…
แต่เราจะได้พบกันใหม่
ตราบเท่าที่เรายังคงหายใจ
เช่นเดียวกับเสียงเพลงของเรา
ที่จะยังคงอยู่เสมอแม้ดวงอาทิตย์จะลาลับไป
บันทึกโพสใน Poem | Leave a Comment »
มกราคม 10, 2010 โดย nateesridokmai
“ฉันค้นพบว่า…
เมื่อฉันได้เริ่มอ่านหนังสืออย่างจริงจัง
และเริ่มขีดเขียนอะไรบางอย่าง
กีต้าร์ของฉันก็ถูกใช้งานน้อยลง
กว่าปากกาและแป้นคีร์บอด
มันได้พาฉันเข้าสู่โลกอีกโลก
ซึ่งครั้งหนึ่งเสียงเพลงได้พาฉันผ่านไปเช่นกัน
แต่การไปด้วยหนังสือซักเล่มอิสระกว่ามาก
จริงกว่ามาก และฉันเริ่มที่จะรักมัน”
บันทึกโพสใน Poem | 2 Comments »