Natee Sridokmai

เพื่อนเอ๋ย

Posted in Letter, Poem by nateesridokmai on 24/06/2011

เพื่อนเอ๋ย นานเท่าใดแล้วที่ฉันหายไปจากเธอ นานเท่าใดแล้วกับแก้วกาแฟอุ่นๆ ในมือเธอ ฉันเหมือนจะหลงลืมมันไป ยิ่งนานวันฉันก็รู้สึก เธอยังจำมันได้มั้ยเพื่อนเอ๋ย เราเคยพูดคุยกันสนุกสนาน เฝ้ามองสิ่งต่างๆ ผ่านดวงตาราวกับปราชผู้หยั่งรู้ เพื่อนเอ๋ยนานเท่าใดแล้วที่คำพูดของเราเคยเอื้อนเอ่ย นานเท่าใดแล้วที่ดวงตาของเราไม่ได้แลเห็นซึ่งกันและกัน เพื่อนเอ๋ยฉันคิดถึงเธอทุกคน ทุกหนทุกแห่ง ที่ผ่านมาในชีวิตฉัน แม้ว่าเราจะไม่ได้พบกัน แต่เธอไม่เคยหายไปไหนในใจฉัน เพื่อนเอ๋ยเธอเคยปลอบใจฉัน พาฉันผ่านคืนวันอันแสนเศร้านั้น ฉันขอโทษที่หายไปจากเธอ ฉันคิดถึงเธอทุกคนเพื่อนฉัน โปรดอภัยให้ฉันในชีวิตของฉัน ดั่งที่ฉันอภัยให้เธอในชีวิตของเธอ ฉันรู้ได้ รู้สึกได้ว่าเธอกำลังคิดถึงฉัน และต้องการฉัน แล้วเราจะพบกัน เพื่อนเอ๋ย…

Advertisement

2 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. nj said, on 19/08/2011 at 2:26 pm

    miss :)
    sweet bro


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.