เพื่อนเอ๋ย
เพื่อนเอ๋ย นานเท่าใดแล้วที่ฉันหายไปจากเธอ นานเท่าใดแล้วกับแก้วกาแฟอุ่นๆ ในมือเธอ ฉันเหมือนจะหลงลืมมันไป ยิ่งนานวันฉันก็รู้สึก เธอยังจำมันได้มั้ยเพื่อนเอ๋ย เราเคยพูดคุยกันสนุกสนาน เฝ้ามองสิ่งต่างๆ ผ่านดวงตาราวกับปราชผู้หยั่งรู้ เพื่อนเอ๋ยนานเท่าใดแล้วที่คำพูดของเราเคยเอื้อนเอ่ย นานเท่าใดแล้วที่ดวงตาของเราไม่ได้แลเห็นซึ่งกันและกัน เพื่อนเอ๋ยฉันคิดถึงเธอทุกคน ทุกหนทุกแห่ง ที่ผ่านมาในชีวิตฉัน แม้ว่าเราจะไม่ได้พบกัน แต่เธอไม่เคยหายไปไหนในใจฉัน เพื่อนเอ๋ยเธอเคยปลอบใจฉัน พาฉันผ่านคืนวันอันแสนเศร้านั้น ฉันขอโทษที่หายไปจากเธอ ฉันคิดถึงเธอทุกคนเพื่อนฉัน โปรดอภัยให้ฉันในชีวิตของฉัน ดั่งที่ฉันอภัยให้เธอในชีวิตของเธอ ฉันรู้ได้ รู้สึกได้ว่าเธอกำลังคิดถึงฉัน และต้องการฉัน แล้วเราจะพบกัน เพื่อนเอ๋ย…
miss
sweet bro
miss too m sweet sis hope you have a good time